ÇİNKO BEYAZI

var böyle tipler

2012-02-05T23:53:00.000+02:00

Yoksulluktan nefret edenlerden,

Ya da gurur duyanlardan sakının...

Övgü göstermekte hızlı davrananlardan sakının;

Karşılığında övgü beklerler...

Sürekli kalabalıkları arayanlardan sakının;

Tek başlarına bir hiçtirler...

Ortalama erkekten, ortalama kadından sakının,

Sevgileri vasattır, vasatı aranır dururlar...

Ama nefretleri dahiyanedir...

Nefretleri seni beni herkesi öldürebilecek kadar dahiyanedir...

Yalnızlığı istemezler, yalnızlığı anlamazlar,

Kendilerinden farklı her şeyi yok etmeye çalışırlar...

Sanat yapamadıklarından sanatı anlayamazlar.

Üretme başarısızlıklarını dünyanın beceriksizliğine yorarlar...

Kendileri tam sevemedikleri için senin sevginin eksik olduğuna inanır,

Ve senden nefret ederler...

En usta oldukları sanattır nefret

Bukowski

neden uzun zamandır blog yazamıyorum?

2012-01-03T16:37:00.000+02:00

BİR MİSAFİRLİĞE

2011-11-09T00:11:00.000+02:00

Bir misafirliğe gitsem,

Bana temiz yatak yapsalar;

Her şeyi, adımı bile unutup

Uyusam...

Melih Cevdet ANDAY

Maleguena Salerosa/ Kill Bill Vol.2

2011-11-09T00:05:00.000+02:00

2011-10-20T17:06:00.001+03:00

The White Cosmonaut, 2009, Jeremy Geddes

olduğun gibi

2011-10-03T19:45:00.000+03:00

2011-09-28T01:15:00.000+03:00

Şubat 2011-Halep

Uyku girmez bedene

2011-09-18T06:10:00.001+03:00

Bütün akşam yemedik çerçöp bırakmamanın sonucunda geçirilen mide fesatı, sıcak, sivrisinek ve huzursuzluk bir geceyi daha mahvetti. Saat sabahın altısı gözde uykudan eser yok, sinirler bozuk, vücut yorgun düşmüş. Tv de Bakugan diye bir çizgi film var, ondan önce "Two and a Half Men", "Vampire Diaries" ve "Family Guy" izlendi. Facebook'da ve Skype'da online olan tek kişi Harun şu an, Dubai'de kendisi. Odamı kiraladığım Almanlar ortada yok. Ezan okundu, gün ağırıyor...
Şu sivriyi bir haklarsam uyuyabilirm galiba!

sanat sepet haftası

2011-09-13T01:39:00.000+03:00

Sanırım Charles Esche'nin büstü kendisi çikolatadan yapılmış

Bienal haftası vesilesiyle sanatsal etkinlikler ve sergi açılışlarından geçilmiyor millet. Cuma Depo ve Sanatoryumda açılışlar vardı. Açıkça söyleyeyim Depo'daki sergiyi ( devinimsizlikte devinim / be mobile in immobility) beğendik, Sanatoryumdakini ( suistimal) beğenmedik. Cumartesi Art ON da Crossroads adlı serginin açılışına gittim. Benim sergide erkenden gelip ortalığı geren yaşlı amca yok muydu, o da orada, hem de erkenden gelmiş yine.
Bu hafta daha yoğun, yarın Art Beat'in açılışı var, her akşam iki üç sergi açılışı, perşembe Galeri Non'un Galatasaray Hamamında etkinliğine katılıyorum. Nihayet cuma akşamı da Bienal açılıyor. İsimsiz (12. İstanbul Bienali).

Atölye

2011-09-08T00:17:00.000+03:00

2 ay önce Kumbaracı Yokuşunda bir atölye kiraladım. Bir süredir yokuşu inip çıkıyordum zaten, dükkanların içine bakıp hayaller kuruyordum Tam da beklemediğim bir anda burası çıktı karşıma. 10 gün içinde toparlanıp bir sergi açtım, sergi bittikten sonra da atölyeye çevirdim. Bir taraftan Şakalar Komiklikler'in satılacağı bir yer oldu, bir taraftan da resim yapacağım bir yer. Şu anda pek bir hareket yok ama bakalım zaman ne gösterecek?

2011-07-26T18:43:00.000+03:00

only believers

2011-06-28T01:34:00.000+03:00

by http://madiillustration.blogspot.com/

Kötülük Müessesesi

2011-06-22T00:57:00.000+03:00

Bir çok insan kötü olduğunu düşünmeden kötülük yapıyor kanımca. Kendimi düşünüyorum örneğin; bana kötü olduğumu söyleyecek birileri var mıdır bu hayatta ? Kendime göre iyiyim çünkü ama varsa öyle birileri onlara göre nasılım asıl onu sormak lazım. Kötülük de çoğu zaman göreceli demek ki.

Yukarıdaki resimde gördüğünüz kötüler ise göreceli felan değil düpedüz kötüler, sinema dünyasının kötüleri. Bu 50 kişiden tanesini tanıyabiliyorsunuz bakalım.
Cevap anahtarı için: http://drawtheline.posterous.com/fifty-baddies

yedimus

2011-06-21T17:38:00.002+03:00

Mustafa Kağan Hekim, Antakya'dan yeyip içtiklerini bildiriyor.

http://yedimus.tumblr.com/

2011-06-20T02:41:00.000+03:00

İtalyanca şarkılara pek ısınamadım doğrusu, özellikle de italyadaki ev arkadaşlarımın tamarro oluşu nedeniyle evde dinlenen şarkıların kalitesi bayağı düşüktü. Fakat gelgelelim Ferzan Özpetek'in Mila Vagantisinin şarkısı "cinquanta milla"ya. İşte karşınızda

Papergirl İstanbul'da

2011-05-28T12:40:00.000+03:00

11 Hazirana kadar Milk Gallery'de. İşlerin ruloları bisikletliler tarafından sokakta dağıtılacak. Açılış perşembe akşamıydı, gittik beğendik. Sevdiğim bazı işleri fotoğrafladım ama sanatçılarının adı yok kusura bakmasınlar, 150 sanatçı varmış isimleri okumak bile zordu. Fotoğraflardan üç benim, biri Dilek'in işi haberiniz ola !!

İLLİSİON

2011-05-25T23:50:00.000+03:00

Eski bir sevdadan kurtulmuşum;

Artık bütün kadınlar güzel;

Gömleğim yeni,

Yıkanmışım,

Tıraş olmuşum;

Sulh olmuş.

Bahar gelmiş.

Güneş açmış.

Sokağa çıkmışım, insanlar rahat;

Ben de rahatım.

Orhan Veli KANIK

Dişi Yakarış

2011-05-24T16:48:00.002+03:00

Üniversite yıllarında liselilerin gürültülü varlıklarından rahatsız olup, üniversite öğrencisi olduğumuz için kendimizi olgun sayardık. Meğer insan asıl 30'undan sonra olgunlaşıyormuş, tabi çeşit çeşit olgunluk var.
Dün tesadüf müdür bilmem gördüğüm üniversite öğrencisi kızlar beni sinir edenler arasında 1 numaraya oturdular. Bunların ortak özellikleri herşeyi hırs meselesi yapmaktı. Bu tür insanlar bence hayatlarında bazı alanlarda yıllardır ezilmiş, kendilerine güvenleri olmayan ama bunun farkında olan ve mücadelesini veren insanlar. Birinden laf yeyip ortamdan uzaklaştıktan sonra içlerinden hala tartışmayı sürdürüp bir sonraki sefere hazırlıklı olmak adına taktikler geliştiriyorlar ve fırsatı çıktığında yerli yersiz, bazen konunun bağlamından uzak çıkışlar yapıyorlar. İşte bu insanlar daha sonra otobüste hop ömümüze geçip oturan, hakkımı yedirmeyeceğim diye bizim hakkımızı çatır çatır yiyen teyzeler oluyorlar. Amcalar değil de teyzeler dememin sebebi de sanırım kadınların hak aramaya erkelerden daha fazla ihtiyaçları olması ve bunu yıllar içinde yavaş yavaş kazanmaları. Etrafınıza bakarsanız yaşlı çiftlerde hep azarı yiyen erkek tarafıdır. Kadıncağız ancak o gücü eline aldığı için yılların öcünü almaya çalışmaktadır.
Velhasıl-ı kelam olgun olmak böyle bişey olmamalı, daha dengeli daha ılımlı hoşgörülü felan diye düşünüyorum ben.

15 Mayıs "İnternetime dokunma" yürüyüşü

2011-05-16T02:30:00.003+03:00

İnternetime dokunma yürüyüşünde Taksim meydanında binlerce insan vardı, fakat medya yoktu.Yürüyüşten sonra eve gelip hemen NTVyi açtım ve bu haber gelecek diye bekledim ama nafile. Böyle bir yürüyüş resmen görmezden gelindi. Yazıklar olsun!

kendi kendine silinen afişi tekrar koyuyorum

2011-05-14T15:28:00.000+03:00

The empire needs you

2011-05-11T18:58:00.000+03:00

Bir konuya taktım mı takıyorum, evet yine Starwars meselesi. Juxtapoz magazinde Starwars propaganda posterleri gördüm onlar da p2 de görüp paylaşmışla. Sanat ve propaganda adında bir kitap okumuştum orada örneklerini gördüğüm savaş ve propaganda afişlerini Starwars a uygulamışlar.

hacivattan bir gün...

2011-05-11T02:25:00.001+03:00

Bugün yaşadığım yanlış anlamalar,

1- Hangisi şimdi hatılamıyorum ama bir grup fırsatı kampanyasından haftasonu trekking fırsatı aldık. Ben de bu sabah randevu için aradım. Telefonu açan kişinin ilk cümlesi" Günaydın Selma " olmasın mı!! Bir süre kendime gelemedim. Acaba adımı nerden biliyor, numaram karşıda mı gözüküyor- hani fırsat satın alırken veriyorsun ya-. Sonra bir an - saniyenin binde biri- acaba arkadaşımı mı aradım dedim. Sonunda kıza "adımı nerden biliyorsunuz" diye sordum. Meğer kızın adı da Selma'ymış ve açar açmaz kendini tanıtıyormuş :/

2. Yıllardır görmediğim bir arkadaşımla facebook chatte konuşuyoruz ama görüşmeyeli de 10 yıldan fazla olduğu için kim napar ne eder de tam bilmiyoruz. Muhabbet geyik kıvamında ilerlerken arkadaşım "Bu yıl Berlin'e gidicem" dedi. Ben de atladım ben de dedim. O da "tatile mi, karışık mı" dedi. Şimdi burdan ne anlarsınız?

Normal bir insan tatille başka bir olayı birleştirecek misin diye sorduğunu düşünür ama ben; "karışık işler peşinde misin" diye sorduğunu sandığım için ona "aa sen nerden anladın çakal" demeyeyim mi. O da boş atıp dolu tutturduğuna mı gülsün yoksa benim ısrarala "yok yok sen bunu kasti sordun" dermiş gibi imalanma mı gülsün bilemedi herhalde. Sonra ben de kendime çok güldüm.

"the owl of minerva flies only at dusk"

2011-05-03T17:46:00.000+03:00

danielkukla.com

yine mi sen darth?

2011-05-03T17:07:00.000+03:00

2011-05-01T23:28:00.001+03:00

http://www.andrebeato.com/#1009894/May-the-Force

birbirinin içinden çıkan bebekler

2011-04-29T00:34:00.002+03:00

Kitaplığın alt raflarında bir köşede, şu anda konuşmadığım ve zaten de hiç hoşlanmadığım birinin bana verdiği matruşkaları buldum. Hemen onları da boyayayım diye aklımdan geçirdim ama fırsat bulamadım bir türlü. Bugün internette dolanırke altta gördüğünüz fotoğrafla karşılaştım. Biraz daha araştırınca envai çeşit matruşka tasarımı çıktı karşıma. İşte seçtiğim bir kaç tane örnek;

Dua eden matruşkalar

http://www.flickr.com/photos/xstuntkidx/

Star Wars Matruşkası

http://www.livbit.com/article/2010/01/15/starwars-matryoshka-dolls/

Moda tasarımcılarının tasarladıkları

http://stylefrizz.com/200811/vogue-russia-10th-anniversary-with-designer-matryoshka-dolls/

Baykuş ailesi

http://www.etsy.com/listing/64734832/sale-owl-matryoshka-wooden-stacking-doll

Otomatik Portakal

http://www.etsy.com/listing/68385339/a-clockwork-orange-matryoshka-dolls

Bu da korku filmi karakterleri

http://www.etsy.com/listing/61035392/monster-babushka-dolls

2011-04-28T15:20:00.000+03:00

Pink Cheeks Studios'un bebekleri

2011-04-12T17:56:00.002+03:00

Nichol Birkman'ın yumuşakçalarıyla flickerda karşılaştım. Ben de bir ara böyle bir işe karıştım biliyorsunuz ( bkz. "yaşasın dikiş dikmek" adlı kayıt) ama bu işler sabır işiymiş anladım. Hatta Burcu yaptığım yıldız adama Patrick'in yandan yemişi dedi, o kadar yani ... Belki ileride yine denerim ama şimdilik bu şahane işlerle avunun gari.
http://pinkcheeksstudio.blogspot.com/

Blog üzerinden kişilik tahlili

2011-04-07T16:34:00.003+03:00

Etrafımdaki insanların takip ettiği popüler bloglara göz gezdirince benim blogum çok sıkıcı geldi. Halbuki okuduğum bloglar capcanlı, konular herkesin ilgisini çekecek türden. Benim zavallıda ne bir konsept var, ne dedikodu, ne ünlüler dünyası, ne bir flörtöz tavır. Kah oradan kah buradan ne aklıma geldiyse koymuşum.

Sonra da şunu düşündüm, insanlar nasılsa blogları da öyle. Benimki aynen bana benziyor, maymun iştahlı, aceleci, üstün körü. Bir de uzun yazı yok; yazamıyorum çünkü. Herkesin bir becerisi var canııım; ben nasıl çizebiliyorsam, bazıları da yazabiliyor. Aslında yazsam yazarım da (!!) çok yazmayı gereksiz buluyorum. Okuldayken sınavlarda da böyle yapardım, sorunun cevabını ana fikir şeklinde verip çıkardım. Ne gerek var uzatamaya?
Bak şimdi bu kadar gerksiz lafı niye ettim ki ben?

daidalos musunuz kardeşim?

2011-03-23T18:44:00.000+02:00

SpicyH, Bangkok,Tayland yapmış. Facebook'ta Mehmet post etmiş. Mehmet'te bunu gören "adamlar yapıyor" adlı bloga koymuş. Ben de orada gördüm, pek beğendim buraya koydum.

iş'de bulduğum hayvanatlar

2011-03-21T17:19:00.000+02:00

t shirt tasarımında son nokta.

2011-03-20T16:31:00.003+02:00

Beyrut-Beirut

2011-03-20T02:30:00.001+02:00

Ayın supermoon kıvamında olduğu ve Romanyalıların üstüme geldiği şu günde tekrar enerjimi toplamak için gezimi anlatmaya kaldığım yerden devam ediyorum. Şam yazısı ülkemizdeki blogger yasağı nedeniyle değiştirdiğim dns ayarının triska çıkmasından dolayı bir garip oldu ama yine de yazmaya devam.

Sıra geldi Beyrut'a. Beyrut herkese savaşı hatırlatan bir şehir olduğu kadar son yıllarda gece hayatıyla da anılan bir yer oldu. Zaten başka bir şey de yok şehirde diyebilirim.

Şehrin her köşesinde üzerinde kurşun delikleri dolu binalar, yıkılan eski şehrin yerine yapılan lüks binalar ve az da eski beyruttan kalmış güzel binalar var. Bir de tabi ki şehrin dışında Filistinli mültecilerin yaşadıkları Sabra ve Shatila kampındaki bina denemeyecek yapılar. Eğer çarşı pazar arıyorsanız, tarihi otantik bir ortam arıyorsanız, meydanlar parklar arıyorsanız bunlar Beyrut'da yok.

İç savaşın ve İsrail bombardımanlarının izleri binalar kadar insanların da üzerinde; burada mezhepler, laiklik, savaş, arap dünyası, mülteciler ve İsrail konuşuluyor bolca.Geceleri ise insanlar - belli bir kesim- çılgınca eğleniyor. Eğlence de sınır yok

Hayatımdaki en lüks ve en sefil sokakları aynı gün içinde bu şehirde gördüm.Bir daha gitmek ister miyim bilmiyorum. Şehrin ruhu kalmış, güzelliği kalmamış.

Nükleere zincirleme reaksiyon

2011-03-17T16:33:00.000+02:00

“Eyleme çağrı – Nükleere zincirleme reaksiyon”

Japonya’da dünyanın en büyük nükleer felaketi yaşanıyor. Japon halkı önce deprem ve tsunamiyle, ardından Fukuşima nükleer santralindeki patlamalar ve radyasyon sızıntısıyla darbe aldı.

Japonya’daki nükleer cinayet, atom çağının sonuna gelindiğini gösteriyor.

Ne yazık ki Türkiye’de hükümet hemen atom enerjisinden vaz geçtiğini açıklayacağına; halka, nükleer karşıtlarına meydan okuyor. Nükleer felaketleri tüpgaz kazalarına indirgeyerek hem Japonya’daki felaketi küçümsüyor, hem de nükleer santral yapmakta ısrar edeceğini gösteriyor.

Bizler, nükleerin felaket, nükleer santrallerin ise cinayet olduğunu düşünenler, nükleer enerji çılgınlığına karşı tüm yurttaşlarımızı eyleme çağırıyoruz.

19 Mart Cumartesi günü Galatasaray Lisesi önünde “Akkuyu Fukuşima olmasın!”, “Nükleeri durdurun” demek için insan zinciri, yaşam zinciri oluşturacağız.

Nükleere zincirleme reaksiyon.
Yer: Galatasaray Lisesi önü
Saat: 16:00
Tarih: 19 Mart Cumartesi

Damascus- Şam

2011-03-12T13:35:00.003+02:00

Antakya ve Halep'den sonra 3. durağımız Şam oldu.
Aslında blogu sıcağı sıcağına oralardayken yazmak istiyordum ama Suriye'de blogger yasaklı siteler arasında; gerçi dün itibari ile burada da yasaklı hale gelmiş

Suriye'nin başkenti Şam'ın Arapça ismi Dimaşk, İngilizce ise Damascus. Biz eski şehrin hristiyan mahallesinde bir hostelde kaldık ve iki gün boyunca şehri yürüyerek dolaştık. Eski şehrin çoğunluğu Suq denen kapalı çarşılardan oluşmuş; sabun, kumaş, baharat, esans ve kozmetik pazarda en çok gözüme çarpanlar .

Suriye çok ucuz bir ülke, yemek yemek taksiler çok ucuz. Restoranları binaların içindeki avlularda, ortalarında şadırvan, herkes nargile içiyor, bence kebapları da bizimkilerden güzel.

Şehirde heryerde Beşar Esad'ın fotoğrafları var, muhafazakar bölgelerde buna Nasrallah ve bazen Ahmedi Necat katılıyor. Antakya'da ve Halep de gördüğümüz kuş sürüleri burada da var. Kuş eğitmek buralarda yaygın bir hobi.

2011-02-27T20:50:00.002+02:00

"İşte geldim gidiyorum şen olasın Halep şehri"

Aşık Ömer

Antakya 1

2011-02-19T23:13:00.000+02:00

Sabah 1 kilo karışık fıstık aldım, sonra normal simitlerin iki katı büyüklüğünde simitimi kimyon ve tuza batırarak yerken canım çay istedi. Çay içmeye gittiğim yerde içinde siyah havuç olan şalgam suyundan içtim. Akabinde Yelda'yla buluşup yemek yemeye gittik. Bir kase analı-kızlı, bir börek tabağı ve içli köfteden sonra doğru köprü künefesi yemeğe koştuk. Akşam kendimizi Anadolu Restorandaki adını hatırlayamadığım humusu acısı bol Antakya mezelerine attık. Üstüne karışık ızgara...
Bu arada dar sokaları arşınlayıp çeşitli ibadethaneleri görerek, İstanbuldan uzak huzurlu bir Antakya günü geçrdim.On dakikada bir içimde mutluluğu hissedip hayat boyunca mutlu olduğum anların yüzdesini yükselttim.Arkası yarın

2011-02-08T18:47:00.001+02:00

never mind

2011-02-05T16:37:00.001+02:00

abbahamonde

Bunlar oluyor

2011-02-01T19:08:00.001+02:00

Marta 1 aylığına İtalya'ya döndü, onun odasında Linda kalıyor. Linda akşam erken yatıp sabah erken kalkıyor, internet üzerinden derslerini dinliyor, atkı örüyor, annesi ve çocuklarıyla skypeda konuşuyor ve her gün iş görüşmesine ve ev aramaya gidiyor. Kendine birden fazla iş ve üsküdar'da bir oda buldu, bu hafta içinde yavaş yavaş taşınacak.

Bu arada Dilek'le fimoya coştuk, dün akşam oturup bir düzine broş ve kolye yaptık. Dilek en çok radyo yapmayı sevdi.Henüz yeni ürünleri fotoğraflamadım, bu fotoğraflar bir önceki seriden. Bu arada Şakalar Komiklikler için facebookda bir page açtım ( page de neyse, sayfa işte) adresi: http://www.facebook.com/pages/Sakalar-Komiklikler/186855044668267?v=wall

Marta ve Alessio'yla 19 Şubat'ta Antakya, Halep, Şam ve Beyrut gezisine çıkıyoruz tam da ortalığın karıştığı bir dönemde ama bu karışıklık beni heyecanlandırıyor. Bugün Mısır'da binden fazla kişi Hüsnü Mübarek rejimine karşı yürüdü, tek endişem herşeyin daha kötü olması.
Geçen hafta İtalya'da bir residencye başvurdum, Unidee adlı bir enstitünün, beni heyecanlandırdı bu başvuru süreci fakat heveslendikçe olmuyor böyle şeyler kanısındayım, hadi bakalım...

Böyle bir dükkanım olsun istiyorum

2011-01-27T19:26:00.000+02:00

Pipit Zakka store in Kuala Lumpur

yuuuuh

2011-01-22T10:51:00.001+02:00

Daha önce futbolla ilgili bir şey yazmadım sanırım, ama bu hafta gündemimde taraftarlık olduğundan bu ne idüğü belirsiz bloga bir de bu konuyu sıkıştırıcam (sıkıştıracağım).
Çocukluğumdan beri Galatasaraylıyım fakat dönem dönem taraftarlığın ne demek olduğunu düşünüp kendime bir dur demişimdir. Taraf olmak bir taraftan biz olmanın gücünü verirken, diğer taraftan da faşizme kadar götürebilir insanı. TT Arena'nın açılışında ve sonrasında olanlara bu kadar takmış olmamın nedeni de Galatasaraylı olmamdan çok ülkedeki eleştriye karşı tahamülsüzlüğe tahamül edememem. Ülkede futbol taraftarı şimdiye kadar tribünlerde yapmadığını bırakmadı, kavgalar, küfürler havada uçuştu, insan öldürmeye kadar varıldı hiç birşey olmadı; şimdi başbakan yuhlandı diye verilen tepkiye bak. Bu kadar basit değil tabi ki; işin içinde Toki var, Ali Sami Yen'in arazisi var, Galatasaray yönetiminin denyoluğu ve taraftarın hassasiyeti var ama olayın kilit noktası başbakanın eleştiriye tahammülsüzlüğü.
Savcılık souşturma başlatmış, yuhalayanlar kameralardan belirlenecekmiş, bir daha stada alınmayacakmış; hangi yasaya, kurala, kanuna sığar böyle bir şey, ne hakla? Korkuyorum doktorlar

Bu günler 1

2011-01-15T16:10:00.000+02:00

Hrant Dink öldürüleli 4 yıl olmuş, Hizbullahçılar hapishaneden çıkıp sırra kadem basmışlar, başbakan Kars'taki insanlık anıtına ucube dedi, içkiyle ilgili bir sürü yasak geldi; bunlar iç politikada sinirimi bozanlar.
Ülke gündemindeki geyik konu "Muhteşem Yüzyıl" adlı dizi ve dizide Kanuni Sultan Süleyman'ın özel hayatı.
Dış politikada günü konusu; Tunus'taki ayaklanma ve cumhurbaşkanının kaçması.
Bugün gözüme (tekrar) çarpan ekşi sözlüğü AKP lilerin ele geçirme çabaları.
Kendi gündemim; İskenderun, Hatay, Halep, Şam ve Beyrut gezisi. Bu geziye gidebilecek miyim, ne kadarı gerçekleşecek. Bu konuyla bağlantılı bir diğer konu, iş değişikliği..
Duygusal gündemimi deşifre etmeyeceğim.
Sanatsal gündemim; Yeşim'e resim yapmak ve sokaklara bir kaç resim daha yapıştırmak.
Ne dinliyorum, Entarisi ala benziyor..
Ne okuyorum, "İç deniz büyücüsü" Ursula Le Guin
Bugünler böyle geçiyor

Ben gezirem her yanı, napim seni nazlı ceylanı...

2011-01-15T09:41:00.000+02:00

hmm

2011-01-06T15:51:00.000+02:00

Vitry-Sur-Seine ( C215)

In to the Wild

2011-01-06T15:30:00.000+02:00

Michal Svec

HİÇ

2011-01-05T19:36:00.003+02:00

pembe yatak

2010-12-22T19:18:00.000+02:00

Bu fotoğrafı nereden buldum hatırlamıyorum ama yatak çok güzel..

Sabah sabah kahve yüzünden sinirimi bozan adamın enerjimi düşürmesine izin vermeyeceğim

2010-12-18T10:13:00.000+02:00

2010-12-13T18:24:00.002+02:00

İstanbul Çocuk ve Gençlik Sanat Bienali

2010-12-11T11:24:00.001+02:00

Sanat Limanı ( Antrepo 5) 25 Kasım- 25 Aralık

Nice library

2010-12-06T16:32:00.001+02:00

TYWKIWDBI: Nice library: "Biblioteca do Palàcio Nacional da Ajuda Lisboa III, Lisbon, Portugal. Photo found at La Petit Poulailler, via Librarianista."

Hobareyyyy, yeni kitaplık.

2010-12-06T12:13:00.000+02:00

Yaylalar, yaylalar..

2010-11-27T15:53:00.001+02:00

Çocukken babam arada bir yaylaya giderdi, biz nasıl bişey olduğunu bilmediğimiz için benim için fantastik bi yerdi. Daha sonra biz de gitmeye başladık her yaz. Çambaşı, Turnalık, Karagöl,Kaşgarlar.. Yakın yerlere günlük geziler, uzaklara konaklamalı. Oraların sıcağı soğuğu,gece gökyüzü, kokusu bambaşka; insanda alışkanlık yapıyor. Sürekli gitmek istiyorsun, gidince de sürekli daha yükseklere çıkmak

cennetin dibi

2010-11-12T20:41:00.006+02:00

Gündüz Vassaf'ın Cennetin Dibi adlı kitapdaki bir illustrasyondan esinlenerek 1997'de Sema'ya doğum günü hediyesi olarak bez bir pano yapmıştım.

Selma

2010-11-09T17:36:00.004+02:00

İnsan kendi ismine bir bağlılık hissediyor, nerede isnimi görse oraya yakınlık duyuyor . Mesela kardeşim Belma Eczanesi diye bir yer görmüştü, sevinivermişti yavrucak. Benim bununla ilgili komik bir anım var; Selma adında İsveç'li bir sanatçı gelmişti Türkiye'ye ve İstanbuldaki Selmalarla bir proje yapmıştı. Projenin sonunda bir parti organize edilmişti, tabi ki herkesin ismi Selma'ydı bu patide. Resmen ismimden soğudum orada.Bütün bunları niye yazdım, blogları dolaşırken karşıma bir eldiven fotosu çıktı da ondan..

Yaşasın Dikiş Dikmek

2010-11-03T13:05:00.003+02:00

Çok güzel yaptılar...

2010-10-30T16:13:00.009+03:00

SUPAKITCH & KORALIE - VÄRLDSKULTUR MUSEET GÖTEBORG from elr°y on Vimeo.

2010-10-26T17:28:00.001+03:00

neden çekmişim bu fotoyu acaba?

My 100 Cardboard's

2010-10-20T18:46:00.004+03:00

Berni Valenta'nın "My 100 Cardboard's" adı altında topladığı karton tiplemelerine bayıldım. Daha fazlasını http://www.flickr.com/photos/senor_b/sets/271116/ adresinde görebilirsiniz

nature boy

2010-10-06T01:10:00.002+03:00

Cambaz'da Garage Sale

2010-10-02T15:38:00.004+03:00

Milano'ya giderken evdeki eşyalardan o kadar bunalmıştım ki bir Garage Sale yapıp satsam mı diye düşünmüştüm. Ne kadar gereksiz eşyan varsa, o kadar ağırlık, negatif enerji oluyor üstünde. Avrupa'da her pazar ikinci el pazarları açılıyor ama bizde pek yok bu gelenek. Eskiden kadıköyde Salı Pazarının orda açılırdı Cumartesi günleri.

Neyse efendim bu fikrimi Ebru'ya açtım, o da bir akşam Cambazın sahiplerine sunu verdi. Onlar da bu fikri beğenip hemen bir Garage Sale düzenlediler. Geçen Garage Sale'de evden birkaç eski eşya götürdüm ama pek satış olmadı. Bu sefer "Şakalar Komiklikler" le gidiyorum ve ilk stantını açıyorum. Umarım hem iyi satış yaparım hem de eğlenirim.

Molecular İstanbul

2010-09-30T16:04:00.006+03:00

Fotoğraf: Ulf Saupe

Önünden birkaç kere geçtiğimiz kapısında alüminyum parçaları yığılmış virane binanın aradığımız Mayor Sinagogu olduğunu anlamamız için Hasköy'de küçük bir tur atamız gerekti. Vakıf bu binayı yaklaşık 50 yıl önce atölyelere kiralamış. Rehberimiz Bize "Molekuler İstanbul"'u gezdirmeye bu atölyelerden biri olan kauçuk atölyesinden başladı. Burada kauçuk lastik halini alıyor. Daha sonra da Alüminyum atölyesine gittik. 50 yıldır burada çalışan iki usta onlar için rutin, bizim için büyüleyici olan gündelik işlerini yaparak alüminyum sokak lambası üretiyorlardı. Daha sonra da Serge Spitzer'in cam kürelerle yaptığı Singogun ana salonundaki yerleştirmesini gördük.
Spitzer şöyle diyor yerleştirme için "İstanbul’un zaman içinde geçirdiği ekonomik sosyal, politik yaşamındaki güçlerden kaynaklanan değişimin etkisiyle parçalanan mekanın dokusu beni çok etkiledi. Ve hemen bir şeyler yapmak istedim. Bu yerleştirmenin, tıpkı simyasal bir reaksiyonda olduğu gibi sorunlarla kaynaşarak ve yüzleşerek gerçekliğin farklı katmanlarda okunmasını sağlamasını hedefledim.”

Bu sergi uzun zamandır beni en çok etkileyen sergi oldu. Hem yerleştirmenin ışıkla olan ilişkisi ve uyandırdıkları, hem atölyelerdeki üretim ve ustalarla girilen ilişki tarif edilemeyen bir huzur hissi uyandırıyor.

2010-09-23T11:34:00.002+03:00

Yazma isteğimi geri getiren Hasköyde gittiğim bir sergi oldu. Sergi mekanı eski bir sinegog, ama oraya gittiğinizde sinegog olduğunu anlamanız biraz zor olabilir. Eski metruh bir bina., yaklaşık elli yıl önce vakıf tarafında kiraya verilmiş. Orada sizi bir rehber karşılıyor ve binayı gezdirmeye başlıyor. İlk önce bir kauçuk atölyesine giriyorsunuz. Atölyede çinden getirilmiş kauçuklar plastik halini alıyor. Atölyeye daha bir aliminyum atölyesini geziyoirsunuz. Atölyede altmışlarının üstünde iki tane yaşlı amca ve bir çırakları çalışıyro.İlk gittiğimde. Siz oradayken açlışmaya devam ediyorlar hiç ta olabilir. bir değişiklik olamadan siz orada yokmuşsunuz gibi. İÇeride huzur veren birşey var, gerçek dünyada olduğunuzu hissediyorsunuz. Yapılan işelm çok karmaşık ama bütün süreci izleyebiliyorsunuz, ustaları taktir ederek. Bununla ilgili söylenecek çok şey söylenebilir. Bu atölyelerin bir sanat etkinliğinde var olmaları ve insanların çalışırken diğer insanların bunları dışarıdan izlemelerine dair ama bu konuda ben daha derinlemesine düşünemedim. Sonra asıl salona geçiyorsunuz,

2010-09-23T11:31:00.002+03:00

Uzun süredir yazacak bir şey bulamıyordum bloguma yada yazmak istemiyordum belki de. Zaman çok hızlı geçiyor ve bazen insan ne yaptığını bilmeden ayları haftaları harcamış oluyor. Şu dönem benim için biraz yenilgiler dönemi oldu. Tezi bırakmanın etkisi sanırım ama 3 yılın sonunda yeni bir dönem başlamış oldu en azından. Şimdi önümüzdeki maçlara bakacağız.

Salon için yapacağım yeni resim

2010-08-19T18:31:00.003+03:00

Salondaki kocaman kız kafası olan resmi Serki'ye hediye ettim. Onun yerine salonuma yapacağım resmi buldum. Afrika haritası...

2010-08-19T18:21:00.003+03:00

Ofisteki bilgisayarı kurcalarken Şino'yla Ets'nin yarışmasına video hazırlamak için çoğalttığımız fotolarımızı buldum. Bence bu bile tek başına bir iş olmuş..

tatile gitmek istiyoruuum

2010-08-14T01:49:00.001+03:00

Blogger: ÇİNKO BEYAZI - Kayıt Oluştur

Ali babanın çiftliği

2010-08-03T01:17:00.006+03:00

Mutfaktan girilen apartman arası şeklindeki enteresan odayı toplarken, Esen'in bıraktığı bir poşetin içinde envai çeşit hayvan maskesi buldum. Tahminim Esen'in bunları çocuklara tiyatro yaptırıken kullandığı.
İnsan böyle bir cevher bulur da durur mu; hemen takar, taktırır foto çektirir. Ben evde bulduğum üç zavallıyı kurban ettim. Bakalım n'olmuş.

Yine tez konusu

2010-06-20T19:34:00.005+03:00

Hayatımın en azaplı günlerini geçiriyorum şu tez yüzünden. Ya yap yada vazgeç rahatla. İkisini de yapamıyorum. Tez yapmamak için bu hafta şunları yaptım: biber dolması, yeşil mercimekli börek, spor ayakkabıları yıkayıp bağcıklarını çamaşır suyuna koymak, 4 adet yağlı boya resim ( son iki yılda yaptığımdan daha fazla), evin bilimum yerlerini çamaşır sulamak, lost'un son sezonuna başlamak.

bu hafta yaptığım resimler

Zaten internette oyalanmak gibi rutinler her zamanki bahanelerim o yüzden onlara hiç değinmiyorum. Yaşama sevincimi kayettim resmen, tez yazmak buna değer mi?

dinazorluk müessesesi

2010-06-16T00:16:00.004+03:00

Şöyle bir gözlemim var, insanlar kendi en şaşalı gençlik dönemlerinde moda neyse orada kalıyorlar. Mesela müzik; hala facebookdan "boat on the river" yada "everything I do"yu paylaşan yaşıtlarım var. Saçlarının tepesi döküldüğü halde kalanını uzatan 90'ların rockçı delikanlıları, şile bezi uzun eteklerle, kilim desen heybeleriyle salınan 30 larında kadınlar.
Bence insanlar böyle yaşlanıyor, yeni olana uyum sağlayamayarak hatta yeniden nefret ederek. Dolayısıyla gençlerden de nefret ederek. Yıllar önce anlamadığımız şeyi şimdi biz yapıyoruz.
Sevgili yaşıtlarım lütfen bu duruma düşmeyin, elektronik müzik, hiphop, internet, çağdaş sanat 80'lerin dönüşü gibi şeyler gözünüzü korkutmasın. Takip edin, ucundan yakalamaya bakın. Keçi sakalınızı kesin...

Sibel Mavi Turda..

2010-06-13T15:28:00.006+03:00

Dün basına kıllanmaya başlamışım iyi ki, bugün okuduğum korkunç köşe yazısı tuz biber oldu. Sibel Arna denen bir kadın mavi yolculuğa çıkmış efendim 9 aylık çouğuyla. Dadısını da götürmüş çocuğun. Daha sonra olanları Sibel'in kaleminden okuyalım:

"Tekne tatilinin bana tatil olmamasının bir nedeni de dadımız Hanife Hanım. Tekneye binince, Göcek, Rodos, Simi gezince ona bir şeyler oldu. Resmen aklı uçtu. Yoksa neden Rüzgar’a tarhana çorbası yapalım dediğimde yayla çorbası pişirsin? Bunu yaptığı gün Rüzgar sabah kahvaltıda yumurta yemişti üstelik. E yayla çorbasının içinde de yumurta var. Bir gün içinde iki yumurta veremeyeceğimizi ezbere biliyor.
Yüzme bilmemesine rağmen her gün beş posta denize giremediği için hayıflanmaya başladı. “Sibel Hanım keşke kocamla çocuklarım da burada olsaydı” sayıklamalarının ardı arkası gelmedi. Normal şartlarda Rüzgar’ı mutlu etmek konusunda profesör olan kadın, deniz üstündeyken sınıfta kaldı. Oğlumu alıp, oyuncakları yayıp bir saat kesintisiz vakit geçirmeyi hiç başaramadı. Bunun yerine Rüzgar’ı kucaklayıp, peşimde dolaşmayı tercih etti.
Neden? Nedeni basit. O da insan. Evet denizi görünce giresi geliyor, seni bikinili görünce onun da canı sere serpe uzanmak istiyor. Eminim kamaradaki aynaya her baktığında acaba yüzüm yanmış mı diye kontrol ediyor. Ama tabii ki abartmaması, çalıştığını unutmaması gerek. Hanife Hanım’daki arızaların benzerlerini Kuzey’in dadısında da gözlemledim. Simi’de fotoğraf çekeceğim derken bebek arabasının üstüne kapaklanıyordu mesela.
Bu konuda daha enteresan hikayeleri ise döndüğümde dinledim. Arkadaşım Tülin’in bakıcısının Antalya’daki tatil köyünde bir saat ortadan kaybolmasına, işini gücünü bırakıp gidip göbek dansı kursu almasına kaç puan verirsiniz? Kardeşim dadı mısın, dansöz mü? Bu hareketleri yapabildiğine göre iyi kıvırdığın bir gerçek, niye bir de üstüne kursa yazılıyorsun, anlamadım. Aynı kıvrak insan, ertesi gün hiçbir şey olmamış gibi dalış kursuna da gitmek istemiş. Neymiş su altında nasıl nefes alınıyor çok merak ediyormuş. Büyük konuşmayayım ama ben o kadının kafasını dalış tüpü olmadan suya gömerim! "

Şimdi bu kadına ne denir bilemedim ben. Hadi bu yazdı da kimse okumadı mı yazıyı, gazete nasıl yayınladı? Ama benim dediğim lafa bak, körler ile sağırlar birbirini ağırlar. Ne de olsa herşey basının elinde, işlerine geleni yayınlarlar, eleştiren olursa dava ederler.(Bkz.Ekşi sözlüke kafayı takan Fatih Altaylı). Bu arada Ali Atıf Bir de aynı yazıda hem google yasaklarından yakınıp hem de Ekşi Sözlüğün yasaklanması gerektiğini söylemiş. İşte hepsi aynı soydan geliyorlar. Bunların yaşadıkları panik artık tek el olmamaları, internet sayesinde başka seslerin de duyuluyor olması. Şimdi yüzlerce insan, facebookdan, twitterdan, bloglarından, sözlükten kınıyor densiz Sibel'i. Daha beter olsun..

Gazeteye baktım, bakmaz olaydım..

2010-06-12T12:17:00.007+03:00

Bugün Hürriyet Gazetesinde en ünlü caddeler seçilmiş. Seçen kişiler Moda tasarımcısı, Pr, Vitrin vitrin gezen moda uzmanı diye devam eden bir grup. Bu ülkede gazeteler sadece İstanbul'un belli bir tabakasına hitap ediyor belli ki,ülkenin en ünlü caddesi İstiklal Caddesi değil Abdi İpekçi Caddesi seçilmiş. İstanbul'da yaşayıp Abdi İpekçi Caddesini bilmeyen milyonlarca insan var ama onlar basın için pek önemli kişiler değil. Bu, beni rahatsız eden bir zihniyetin sadece küçük bir parçası.

Bu ülkede basın her türlü alternatifi içine alıp tüketerek bütün çevremizi kuşatıyor. Kendine malzeme edip tükettiği insanlar da zengin, elit , burjuva dediğimiz kesim değil artık; onlar pek ilginç değil . Orta halliden biraz hallice ailelerin, iyi eğitim görmüş, "sınıf atlamış", sanatla, tasarımla, modayla ilgilenen; belki üniversite çağlarında solcu olup orada beslediği alternatif yaşamı popüler kültürün hizmetine adamış; Cihangir, Galata, Nişantaşı semlerinde yaşamak için kıçını yırtan güruhun sonradan görmeleri, herşeyi pazarlama derdinde olanları şu an popüler.

Bakıyorsunuz ilgilendiğiniz herşeyi bir pazarlama malzemesine dönüştürüp medyanın, reklam dünyasının emrine vermişler. Dinlediğiniz müzik, yaptığınız sanat, giydiğiniz kıyafet, gittiğiniz cafe herşeyiniz işgal edilmiş. Gazetlerin haftasonu eklerinde alternatif olarak sunulmuş. Nasıl olduysa yemek yapmak, elbise dikmek, saç kesmek, çiçek yetiştirmek popüler olmuş. Size hiç birşey kalmamış. Blog yazıp bişeylerden şikayet edenler bile ünlü blogger olmuş. İnsanın nede olsa marjinalleşemezler diye muhasebeci, öğretmen, hemşire felan olası geliyor.

Elbette basının diğer günahlarının yanında bu bişey değil ama bugün ben buna taktım.

The Fall

2010-06-02T18:54:00.005+03:00

Masalları, efsaneleri fantastik filmleri seviyorum. Gerçek hayatta onlara benzesin istiyorum, olağan üstü, mistik olsun. Burada kaçmak için bir kapı açayım, karşıma bambaşka bir dünya çıksın. O yüzden okuduğum fantastik kitapların, izlediğim masalsı filmlerin etkisi uzun sürüyor. Bu hafta Tarsem Singh'ın yönettiği "The Fall"'u izledim. . İntahar etmek isteyen bir adam ve küçük bir kızın hayal dünyası. Görsel olarak çok güzel, bir çok kültür, dünyanın bir çok yeri kullanılmış filmde. Alt metin çok dolu, yaşam, ölüm, zaaflar, kahramanlık.

My Moleskine

2010-05-27T15:26:00.005+03:00

Gül sayesinde Anna Rusakova'nın çizimlerini gördüm, benim Milano defterime benziyor ama daha güzel olmuş. Hemen eskiz defterlerini ortaya çıkarıp çizmeye başlıyorum.

bu da mı gol değil ha?

2010-05-26T16:17:00.004+03:00

Hayat çırpınıp durmakla geçiyor, sürekli bir mücadele. Ben hep çok uğraşıp az elde eden biri olduğumu düşünmüşümdür. Bir şeyi çok istersem eğer asla olmaz. Başta olacak gibi görünür sonra birden olmayı verir, ben her seferinde hayata küser sonra yavaş yavaş tekrar toparlarım. Tezimi de yazamadığım şu günlerde ETS'nin "işte benim tatilim" adlı kampanyası yeniden bana hayat gazı vermişti. Şinasi'yi de bu gaza ortak edip önceki hafta sonu kendimize süper bir video çektik. Her şeyi göze almıştık nede olsa işin sonunda 6 ay boyunca dünyayı gezip bir de üstüne para almak vardı. Ama olmadı yine. Şino başka bir blogdan okumuş insanları mülakata çağırmışlar, bizi çağıran yok henüz :(

"may the force be with you!"

2010-05-26T00:43:00.006+03:00

Çanakkale demişken, Çanakkale'den bir de Star Wars t -shirtü aldım. Biz de kardeşlercek birçok yaşıtımız gibi Star Wars çılgınlığı yaşıyoruz. Geçen aylarda cnbc-e deki peşpeşe gösterimden sonra bu tavana vurdu, Serkan hemen ışın kılıcı edindi, facebook iletilerimizi Star Wars repliklerinden seçtik, ben Milano'da neredeyse burayla eşzamanlı izledim seriyi.
Diyeceksiniz ki; ne var bunda, herkes aynını yaptı. Olsun biz de yaptık işte, Yüzüklerin Efendisine de aynı muameleyi yaparız vakti gelince.

"dont make me destroy you"

Çanakkale içinde

2010-05-25T16:49:00.007+03:00

Çanakkale'ye heryıl 2-3 kere gidiyorum, bu yıl siftahı geçen hafta yaptım. Şimdiye kadar hakkında bişey yazmamışım, halbuki çok severim.

Şehrinde farklı bişey yok aslında, bildik deniz kıyısı kenti. Trafiğe kapalı bir caddesi var, denizle içiçe bir kordonu var, kordonda truva filmindeki tahta at var, donama çay bahçesi var, Aynalı çarşı var. Pazar günleri kurulan,1 tlye deniz börülcesi aldığım pazarı var; taze meyve, sebze, çeşitli otlar, peynir, zeytin satılıyor.

Şehre has peynir tatlısı var. Balıkları çok taze; bu sefer yeni tutulmuş lokum gibi karagöz tattım, midyesi kalamarı güzel.

Yakın tarihimizde önemli bir şehir, Gelibolu yarımadasında Çanakkale Savaşını düşünmeden adım atamıyorsunuz, büyülü bir hissi var. Dünya tarihi derseniz Truva burda. Şirin tatil kasabası derseniz Assos var. Kilitbahir'deki kalenin arkasında çok güzel bir çay bahçesi var. Bozcaada var ki zaten hakkında yazacak çok şey var.

Benim sevme sebebim ise zeytin ağaçları ve deniz eşliğinde yollar..

Pierre Loti

2010-05-11T11:01:00.007+03:00

Pierre Loti'den Haliç'e bakmak, zaman içinde bir geziye çıkmak gibi. Sizinle beraber Eyüp Sultan Mezarlığındaki onlarca kişi de izliyor Haliç'i; bazıları yüzyıllardır bazıları daha yeni başlamış seyre. İnsan tarihi düşünmeden edemiyor, yaşamı ve ölümü. Bir pazar günü değil de sakin bir hafta içi sabahı gitmeli, kalabalıktan uzak bakmalı İstanbul'a.

Peki sen minik salyangoz ne yapıyorsun orda? Soğuk mermerin üzerindeki lale resmine konacağına yaşayan bir çiçeğe konsana.

Keşkekle imtahanım!

2010-03-30T19:11:00.007+03:00

Şöyle kasede, üzerinde yağ ile güzel bir fotoğrafını da çekmemişim

Haftasonu Filiz'in düğünü için Keşkek adlı geleneksel düğün yemeğimizi yapmaya karar verdim. Annemi arayıp yapabilir miyim diye sordum, annem çok basit dedi ! Madem bu kadar basit, bu yemek neden sadece düğünlerde yapılıyor acaba?

Tarif şu,
yarım kilo fasülye
1 kilo yarma buğday ( bizim oralarda buna gendime deniyor)
tavuk ( ne kadar uygun görürseniz )

Fasülye ve buğdayı 5-6 saat suda bekletip haşladım. Sonra da tavuğu da içine koyup pişirmeye devam ettim. Bu arada benim buğdaylar şiştikçe şişti bir kısmını tencereden aldım. Pişerken sürekli karıştırmak gerekiyor ki kıvama gelsin. Galiba ben pek iyi karıştıramadım ki bir yanık kokusu yükseldi. Dibi tutmuş. Başka tencereye aldım. Bu arada vakit ilerlemiş, kına gecesine yetişmem gerekiyor. Tam pişmeden plastik kaplara koyup yola koyuldum. Dolmuşla Anadolu yakasına geçen keşkek kendi kendine kıvamlandı yolda. Tam Filiz'in evine giriyorum ki asansörde bir grup Ödemiş'liyle karşılaştım." Ooo keşkek mi bakalım tutturabilmişmisin" dediler. Ben o stresle eve girer girmez ocağın başına geçip hem pişirmeye hem ezmeye başladım. Sonuçta aynen düğünlerde yediğim keşkekden yapmayı becerdim. Üzerine yanık tereyağıyla süper oldu. Gerçekten kolay bir yemekmiş ama sakin birilerinin yapması lazım.

PİRİ REİS _DÜNYA HARİTASI II

2010-03-21T22:13:00.006+02:00

Hafta sonu nihayet İlker ve Tülay'ın salonlarının duvarına altı ay önce yapmaya başladığımız Piri Reis'in dünya haritasını bitirdik. Bitirdik derken aslında harita bitmedi ama biz bıraktık yapmayı. Biz her ne kadar beğenmesek de ev sahiplerinin beğenmesi iyi oldu tabi ki.

İşte yaptığımız haritanın fotoğrafı ( keşke fotoğrafda fiş ve piriz olmasaydı) . Gerçek haritanın fotoğrafını koymuyorum ki ikisini karşılaştırmak kolay olmasın, merak eden varsa haritayı yapmaya başladığımızda koymuştum fotoyu; onu bulup baksın.

Cinque Messi

2010-03-18T15:51:00.004+02:00

Cinque Messi blog sergisi, bir taraftan Milano'da beş ay boyunca aldığım notlar, telefonlar, bilgiler; bir taraftan da derste, birşeyi beklerken yada İtalyanca anlamadan boş boş otururken karaladıklarım.

Sticker Bomb

2010-03-06T16:25:00.006+02:00

Bu sonuncusu benim seçtiğim sticker

Inga'da Sticker Bomb adında bir sticker kitabı var. Eve gelen herkes içinden bir tane seçiyor. Kitapda çok güzel stickerlar vardı seçmekte zorlandım. Daha sonra Kreuzberg'de bir kitapçıda aynı kitabı gördüm ama alacak kadar param yoktu.

Felt Suit

2010-02-26T23:10:00.006+02:00

Benim yaptığım kitap ayracı

Beuys'un Felt Suit'i

II.Dünya savaşın'da Alman Ordusunda pilotken uçağı düşen Beuys onu bulan Tatarlar'ın hayvan yağı ve keçeyle kendisini iyileştirdiklerine dair bir efsane ortaya atıyor ve o dönemden sonra işlerinde kendisi için arınmayı temsil eden keçeyi ve yağı kullanıyor.
Bundan kaç yıl önce hatıramıyorum Yıldız Teknik Üniversitesinde " Güncel Sanat Yararına Kermes" adında bir sergi yapmıştık. Sergide üç boyutlu ünlü sanat eserlerini kermes malı şeklinde çoğaltıp satışa sunmuştuk. Benim işlerimden biri; Joseph Beuys'un Felt Suit adlı eserinden kitap ayracıydı . Berlin'deki Çağdaş sanat müzesi Hamburger Bahunof'u gezerken Felt Suit'in orjinalini gördüm;askıda keçeden bir takım elbise..

Ich bin ein Döner!!!

2010-02-19T15:52:00.005+02:00

Şu günlerde bütün Almanya'da festival varmış, Köln festivali gibi. Inga bu festivallerde çalınan bir kaç şarkı dinletti. Şarkıların ortak noktası içlerinde döner kelimesinin geçmesi. Mesela şöyle bir şarkı var; "kafamda bir sürü soğan var ben bir dönerim"!!!!

Don McCullin

2010-02-15T21:07:00.004+02:00

Bugün CO Berlin adlı galeride Don McCullin sergisine gittim ve sergiyi gezerken ağlamaya başladım. Don McCullin 1960'lardan beri dünyadaki savaşların, acıların, hastalıkların fotoğrafını çekmiş bir fotomuhabir. Sergide de bu fotoğraflar vardı, benim bakmaya dayanamadığım bu fotoğraflara McCullin nasıl şahit oldu diye düşündüm bütün sergi boyunca. İnsanların çektiği acılar; savaş, fakirlik, salgın hastalıklar, en kötüsü insanların insanlara yaptıkları. Hayat çok adaletsiz..

Prag

2010-02-15T19:10:00.004+02:00

"people who walk across dark bridges
past saints
with dim lanterns

clouds which drift across grey skies
past churches
with sombre towers

someone who leans against the solid railing
and gazes into the evening water
hands on old stones."

KAFKA

Budapeşte-Homeplus Hostel-Saat 22:34

2010-02-10T23:33:00.008+02:00

Yarın sabah 09:10 treniyle Viyana'ya doğru yola çıkıyorum. Budapeşte -Viyana treni benim için "Before Sunrise" filmi, hiç otobüs ihtimali üzerinde durmadım o yüzden. Gerçi insanın başına iki kere gelmez böyle şeyler ama işte birşey olacağından değil filmi yad etmek için.
Dışarıda kar var, üç gün boyunca da gezime eşlik etti şehire büyülü bir hava vererek.
Açıkca söylüyorum: Budapeşte çok güzel..
Gezerken Osmanlıyı da, Avusturya Macaristan İmparatorluğunu da, Kominizm günlerini de aklınıza getiriyor.Peşte'den Buda'ya geçerken köprüde durup Tuna'ya bakmak yeter burayı sevmek için

Bratislava

2010-02-10T00:18:00.005+02:00

10 günlük gezi planımın ilk durağı Bratislava'ya önceki gece 21.30 da vardım. Samsun hava alanı kadar küçük hava alanından 61 numaralı otobüse binip tren garına vardığımda bir Anadolu şehrinde gibiydim ki fikrimi kayakdan dönen Slovakyalı geçler değiştirdi. Herkes moda dergisinden çıkmış gibiydi ve çok iyi İngilizce konuşuyorlardı. Geceyi Vegas Hostel'de geçirdikden sonra sabah 07.00 de kalkıp şehiri dolaşmaya çalıştım. Karlar altında şirin bir şehirdi, insana başka bir dünyadaymış hissi veren. Budapeşte'ye gitmek üzere 10.45 'de şehirden ayrıldım.

Dikkaaat Yeni Blog !

2010-02-01T23:49:00.003+02:00

Bazen yazmayıp sadece görseller koymak istiyorum ama blogger bunun için pek uygun değil. Tumblr'da yeni bir blog açtım; http://cinkobeyazi.tumblr.com/
Yazcaklarımı yine buraya yazıcam ama paylaşmak istediğim olur olmaz şeyleri oraya koyucam.

erkekler ne ister

2010-01-30T15:42:00.001+02:00

2010-01-25T17:15:00.000+02:00

Quote of the Day:

It doesn't matter what other people say or do. What matters is how you choose to react and what you choose to believe about yourself.

kendine dön !

2010-01-25T17:01:00.005+02:00

MudHutt'dan

Başlıkla fotoğraflar arasındaki bağlantı..

owl in flight

2010-01-24T16:36:00.003+02:00

"The owl of Minerva flies only at dusk" Hegel

Amsterdam'ı anlatmayan bir yazı

2010-01-20T04:09:00.004+02:00

Blogu açtıktan sonra, gittiğim şehirlerin hepsini yazdım neredeyse ama Amsterdam'dan bahsetmemişim ki benim için zor sanırım yazmak. Bir şehri güzel yapan şey o şehirde ne yaşadığınızdır. Amsterdam'a ilk 2007 yılında gitmiştim. Benim için turistik bir şehirden başka bişey ifade etmemişti. Tabi ki çok güzel bir şehir ama Berlin'den gittiğim için mi yoksa o zamanın parasıyla 500 TL verdiğim cep telefonumu indirim çılgınlığına kapılıp kabinde unuttuğum ve bütün gün ardından gözyaşı döktüğüm için mi bilinmez çok da etkilenmemiştim. Gerçi yüksek lisansı kazandığımı da aynı gün öğrenmiştim ama telefona üzülmekten habere sevinemedim..
İkinci gidişim ise 2 günlüğüne oldu ama benim için şehrin anlamını tamamen değiştirdi, dediğim gibi yaşananlar...Sanırım bir daha da gitmek istemiyorum. Son anlamı neyse o kalsın aklımda yada Voldenpark'da bir bahar akşamını unutturacak daha güzel bir vesile olsun.

Firenze- Floransa

2010-01-20T03:53:00.003+02:00

Bu blog iyice gezi bloguna döndü ama napalım şu an buna odaklanmış durumdayken Floransa'yı da aradan çıkarayım.

Çok söyleyeceğim bişey yok, Benim için Floransa Santa Maria del Fiore'nin kubbesiydi. Şimdi buna ponte Vechhio, Piazza del Signore ve bir sürü meydan katıldı. Ayrıca hayalimdeki İtalya Floransa'ymış, insan kendini Ortaçağda hissediyor. Zeytin ağaçları da dekoru tamamlıyor ki çok severim.

S.P.Q.R

2010-01-07T00:30:00.007+02:00

Koca Roma şehri için ne yazsam olmayacak. Her yerde mi meydan, anıt, çeşme, dikili taş, tarihi bina olur? Collessium var, Konstantin kapısı var, Pantheon var, Forum Romana var, Piazza Venezia var, Trevi Çeşmesi var, İspanyol Merdivenleri var, Piazza Noavana var, Piazza Popolo var, Trastavere var, Tiber Nehri var en önemlisi San Pietro Meydanı, Vatikan ve Vatikan'ın içinde Sistine Şapeli var. Daha neler neler ama artık insan göremez oluyor; yine mi çeşme, yine mi dikilitaş diyorsunuz.

Bu yüzden bütün bu yüce şeyleri bırakıp ilgimi çeken bir ayrıntıdan bahsetmek istiyorum: Roma sokalarında yürüken her yerde S.P.Q.R harflerilerini görüyorsunuz. Yerde, tabelalarda, mazgal kapaklarında, kamu kuruluşlarının kapılarında. S.P.Q.R. yazıyor. Yani, Senatus Populusque Romanus; Roma Halkı ve Senatosu. S.P.Q.R Eski Roma'da cumhuriyet döneminin mutlak yasama ve yürütme organının simgesiymiş, hala şehirde bu kadar var olması güzel, insana tarihi bir şehirde dolaştığını hissettiriyor.

Uzak Doğu Sineması

2009-12-26T20:34:00.005+02:00

Film müzikleri ararken aklıma 2046'nın müzikleri geldi. Wong Kar Wai'nin bütün film müzikleri çok güzel. Ordan aklıma Ang Lee 'nin "Crouching Tiger Hidden Dragon" ( Kaplan ve Ejderha) adlı filmi geldi. İlk izlediğimde çok heyecanlanmıştım, bir de o zamanlar tai chi yapıyordum. Sonra asıl en güzeli Hero aklıma geldi, yönetmen Zhang Yimou, bir aşırılandım bunlara hemen müzikleri buldum. Şimdi müzikler eşliğinde de bunu yazıyorum. Hero'nun muhteşem trailerını koyacaktım youtubedan ama nasıl yapılıyor bilmiyorum.

http://www.youtube.com/watch?v=hv3u8-Mq08Q

2009-12-26T20:34:00.000+02:00

TEZ YAZMAK

2009-12-22T20:23:00.005+02:00

Tez yazmak nasıl bir azapmış... İki yıldır 10 sayfa yazabildim ama ne vicdan azapları çektim ben bilirim. Şimdi yumurta kapıya dayandı ama ben hala kaçış yolları arıyorum, 10 dakika da bir facebook'a girmeler, odayı temizlemeler, çay kahve molaları.. Bir de cümle aleme duyurdum tez konumu!! Asistanlar bana kaynak yolluyor, öneride bulunuyor.
Bu tezi yazamazsam tezeği avuçla yedim resmen....